Een korting van twintig calorieën

This page is also available in English

Zie je die vrouw bij het soepschap, die er met elk label dat ze leest een beetje verwarder en angstiger uitziet? Inderdaad, dat ben ik. Ik ben er zojuist achtergekomen dat alle etiketten op de huismerk soepen zijn veranderd, en ik doe heel hard mijn best om niet in paniek te raken.

Ik ken mijn soepen, en ik ken mijn supermarkten. In de stad koop ik groentesoep voor 104, tomatensoep voor 107, en (soms) Marokkaanse linzensoep voor 135. Wortelsoep is 102 in de winkel op de hoek, en de minestronesoep is daar slechts 136 (dat lijkt veel, maar voor minestrone valt het wel weer mee). De beste deal is de boerengroentesoep (82) uit de winkel waar ik langskom als ik naar mijn werk fiets. Ze verkopen daar ook broccoli-kaassoep voor 106, maar dat vertrouw ik niet. Ik bedoel, hoe maak je in vredesnaam een kaassoep waarin maar 106 calorieën zitten per 300 milliliter?

Daar sta ik dan in de supermarkt, mezelf te vertellen dat ik normaal moet doen en dat alles OK ik. Maar de dingen zijn niet normaal, en ik voel me niet OK. Mijn favoriete groentesoep heet nu Chunky Vegetable Soup en heeft er zomaar, hop, veertig calorieën bijgekregen. Daarmee is deze soep nu officieel ‘off-limit’. Mijn tomatensoep heeft ook een nieuwe naam: Mediterranean Vegetable and Balsamic Soup. Zorgwekkend is dat het aantal calorieën niet lijkt te zijn veranderd. Hoe kan het aantal calorieën in een soep hetzelfde blijven als je de ingrediënten verandert? Misschien zijn ze het aantal calorieën vergeten aan te passen op het etiket? De tomatensoep is daarom voorlopig ook off-limit. Blijft over de Marokkaanse linzensoep van 135. Dat is veel; te veel voor vandaag.

Je denkt waarschijnlijk dat ik gek ben, en waarschijnlijk heb je daar gelijk in. Waar hebben we het over: twintig calorieën (een kwart appel)? Dertig calorieën (een half medium gekookt ei)? Op het dagtotaal van tweeduizend calorieën maakt dat echt niets uit. Dat weet ik. En toch fiets ik maar al te graag naar een andere supermarkt als ik daar twintig calorieën korting krijg. Het stomste is nog wel dat ik nu, nu meteen, naar een vriendin zou kunnen gaan en zou eten wat de pot schaft. Groentesoep, linzensoep, romige ravioli of zelfs vier-kazen pizza: leg het op mijn bord, en ik eet het op. Ik zal zelfs het toetje proeven. Omdat die vriendin om mij geeft, en ik haar geen pijn wil doen. Daarmee raken we precies de kern van mijn probleem: ik geef niks om mij, en de gedachte dat ik mijn lichaam schade toebreng laat me koud.

Ik baan me een weg naar dat ene stukje supermarkt waar ik helder kan denken: de non-food afdeling. Starend naar de afwasmiddelen maak ik eindelijk een keuze. Het is de hoogste tijd dat ik eens ga geven om mijzelf en mijn lichaam. Tijd voor een stapje in de juiste richting. Vanavond eet ik Marokkaanse linzensoep.

Geef me een paar minuten om je reactie te lezen voordat hij hieronder verschijnt

Share your thoughts!

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s